Magdalena Chrapek-Wawrzyniak

Członek zarządu Fundacji.

Od lat związana z Poznaniem, gdzie ukończyła studia magisterskie w dziedzinie Historii Sztuki oraz Archeologii na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Swoje zainteresowania sposobami badania i prezentowania przeszłości rozwijała następnie w trakcie studiów doktoranckich w Instytucie Archeologii UAM. Tematyka, która szczególnie ją interesowała w czasie edukacji, to szeroko pojmowana ochrona dziedzictwa kulturowego, muzealnictwo oraz historia i metodologia archeologii, w tym etnoarcheologia. Swoją wiedzę w tej materii pogłębiała w trakcie studiów na kierunku etnologia i antropologia kulturowa w ramach tego samego wydziału. Brała udział w licznych badaniach archeologicznych na stanowiskach o zróżnicowanej chronologii czy funkcji, zarówno w kraju, jak i zagranicą. Odbyła ponad roczny staż naukowy w Irlandii, biorąc udział w szeroko zakrojonych, interdyscyplinarnych badaniach archeologicznych oraz projekcie ochrony dziedzictwa kulturowego w rejonie historycznej doliny rzeki Boyne oraz Wzgórza Tary – siedziby pierwszych królów irlandzkich. Wiele lat kierowała archeologicznymi badaniami terenowymi oraz zespołem opracowującym wyniki prac i materiał pozyskany w trakcie wykopalisk. Przez kilka lat współpracowała z Instytutem Archeologii jako redaktor merytoryczny i techniczny tekstów publikowanych w jego serii wydawniczej. Pracowała także dla Dowództwa Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych jako ekspert do spraw archeologii i ochrony dziedzictwa kulturowego w amerykańsko-polskiej komórce Provincial Reconstruction Team w bazie Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Prowincji Ghazni w Afganistanie. Na swoim kącie ma także liczne publikacje z dziedziny historii i archeologii w postaci artykułów problemowych oraz analiz i interpretacji materiału archeologicznego. Jest ponadto autorką raportów i rejestrów zabytków sporządzanych dla służb konserwatorskich, w tym dla Wojewódzkich Urzędów Konserwatora Zabytków. Jest zafascynowana mikrohistoriami, biografiami rzeczy i miejsc oraz szukaniem nowych sposobów łączenia tradycyjnych i nowoczesnych metod rejestrowania, interpretowania i ostatecznie przedstawiania śladów dawnej kultury czy fragmentów przeszłości. Bliskie są jej najnowsze teorie badań nad przeszłością i kulturą oraz wszelkie nowinki technologiczne umożliwiające wielowymiarowe prezentowanie historii.

W naszej pracy staramy się połączyć tradycyjne i nowoczesne metody rejestrowania, analizowania, interpretowania, a ostatecznie przedstawiania śladów dawnej kultury czy fragmentów przeszłości. Doskonale prezentuje to wspólne fascynacje nowinkami technologicznymi oraz najnowszymi teoriami badań przeszłości i kultury.

Fascynują ją: mikrohistorie, biografie rzeczy oraz miejsc, które są jednym z najciekawszych sposobów dotarcia i zaprezentowania pełnego intymności, ale też autentycznych emocji i przeżyć, wycinka naszej przeszłości. 

Pracowała m.in. dla Dowództwa Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych jako ekspert ds.